Ένας Έλληνας συναντιέται με μια ομάδα Αλβανών μεταναστών και ανακαλύπτει έναν ανθρώπινο και κοινωνικό χώρο που ήταν απωθημένος στο βαθύ του ασυνείδητο. Οι Αλβανοί θα λειτουργήσουν σαν καθρέφτης, που πάνω του θα εγγραφούν οι αδιόρατες μεταβολές του ψυχισμού του, οι ανεπαίσθητες μετατοπίσεις της συνείδησής του, η αναθέρμανση των οικογενειακών του σχέσεων, ο επαναπροσδιορισμός της εθνικής, ιδεολογικής, πολιτικής και θρησκευτικής του ταυτότητας.

Ιδεολογικό απομεινάρι της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού, ο Χρήστος, καθηγητής της Ιστορίας, περιφερόταν κάποτε στους χώρους της ευρύτερης Αριστεράς και ζούσε με δική του επιλογή στο περιθώριο της κοινωνίας του, κάνοντας παρέα με άλλους περιθωριακούς, κατά προτίμηση με ανθρώπους που αισθάνονται λιγότερο Έλληνες και που το επίσημο κράτος επέμενε να αγνοεί. Με την ξαφνική εισβολή των Αλβανών, θα διαπιστώσει ξανά την άδικη και άνιση μεταχείριση των ξένων από τους ντόπιους, τον ρατσισμό που γεννιέται σιγά-σιγά μεταξύ των Ελλήνων, την τάση της οργανωμένης κοινωνίας να εκμεταλλευτεί τη φτώχεια τους και κατόπιν να τους ενσωματώσει, τέλος το χιούμορ, την αισιοδοξία, το θάρρος, την καρτερικότητα, αλλά και την αλλοτρίωση των Αλβανών φίλων του.

Ωστόσο, το πέρασμα του ήρωα στην ωριμότητα θα σημαδευτεί από την ανατροπή των πιο κοινών πεποιθήσεών του και τη βαθμιαία συνειδητοποίηση της διπλής όψης των πραγμάτων της ζωής του: Εκείνος που υφίσταται τον ρατσισμό και την εκμετάλλευση, τον ασκεί με τη σειρά του στον πιο αδύνατο. Εκείνος που προβάλλει τον ουμανισμό πάνω από τις ράτσες, συνέχεται από τον πιο βαθύ κομφορμισμό. Κι αντίστροφα, ο ήρωας που κατηγορείται για μισογυνισμό, θα υπερασπιστεί τη θέση της γυναίκας σε μια ξένη κοινωνία. Αυτός που αντιμάχεται τον εθνικισμό, θα νιώσει συμπάθεια για την ελληνική μειονότητα. Αυτός που πιστεύει στην απόλυτη ελευθερία των πιο ουσιαστικών επιλογών του, θα συνειδητοποιήσει πως η προσωπικότητά του έχει διαμορφωθεί ερήμην του, μακριά και πολύ πριν απ’ αυτόν, από δυνάμεις που θεωρούσε ανίσχυρες και αμελητέες.

Κι ενώ ο ξένος κόσμος θα χάνεται από μπροστά του οδεύοντας προς την ιστορική του μοίρα, ο ίδιος θα μείνει μόνος, γυμνός και ξένος, να αναμετρήσει τις ήττες, τα τραύματα και τις κατακτήσεις του.